کودکی

چراغ های آبی رنگی بودند با سه تا فتيله و نفتی و معمولا برنج و غذاهايی که بايد با درجه کم مدتی می موند تا جا بيافته رو روش مي‌پختند.

مادربزرگ خدا بيامرز يه دونه داشت.

 فکر کنم جزو جهيزيه دخترهای قديم بود. بوی نفت هم ميداد و گاهی دود هم ميکرد ولی عجیب خوشمزه بود.

پارسال از جمعه بازار ناصر خسرو یه دونه خریدم و هر بار میبینمش یاد مادر بزرگ می افتم

چقدر خوب بود که ماها نزدیک مادر بزرگها بودیم و وجودشون ژر از مهر و صفا بود .